ท้องฟ้าไม่มีความหมาย ถ้าไม่มีใครแหงนมองฟ้าของคนอื่น

เช้านี้เขาตื่นขึ้นพร้อม ๆ กับเสียงฟ้าร้อง ฝนตกอยู่นานมากแต่เมื่อถึงเวลาจะหยุด ฝนก็เหมือนจะบอกแค่ว่า "เบื่อแล้ว ไปล่ะ" และทิ้งไว้แค่น้ำที่มากมายมหาศาล ท่วมท้นถนน ล้นคันคู และปริ่มฝั่งคลอง

แต่ฝนไม่เคยตกอยู่ได้ตลอดไป

เมื่อครั้งที่เขายังเป็นเด็ก เขาจำได้ว่า ฝนเคยตกต่อเนื่องกันจนไม่ได้ออกไปวิ่งเล่น นอนแล้วตื่นมาฝนก็ยังตกอยู่ ดูรายการโทรทัศน์จบไปสามเรื่อง ฝนก็ยังตกอยู่  เขานั่งมองจากหน้าต่าง ผ่านมุ้งลวด ดูจอกแหนในบึงข้างบ้านกระดุกกระดิกไปตามหยดน้ำฝนที่ตกไปกระทบ  ภาพนั้นไม่ต่างจากการเปิดโทรทัศน์ตอนไม่มีสัญญาณ  ทุกอย่างดูไร้ระเบียบและหลักเกณฑ์

แล้วฝนก็หยุด

เพลงจำนวนมากป่าวร้องประเด็นผ่านทางปรากฏการณ์ธรรมชาติ แน่นอนว่ามนุษย์ก็เป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติ แม้ว่าจะไม่ใช่สิ่งที่เป็นไปตามธรรมชาติอย่างไร้ความตั้งใจแต่ก็ไม่สามารถหลีกเลี่ยงหลักการพื้นฐานของธรรมชาติ  เพลงเหล่านั้นเปรียบเทียบฤดูกับภาวะต่าง ๆ ของชีวิต เพลงทำให้เขารอวันที่ฟ้าสดใส วันทีฤดูเปลี่ยน รอคอยรุ้งงามที่จะปรากฏตัวให้คนชื่นชมหลังแสดงความอดทนต่อพายุร้าย  เพราะว่าฝนไม่มีทางตกได้ตลอดเวลา

 

แต่วันนี้เขารู้แล้วว่ามันไม่จริง...