เศษเสี้ยวที่ 8

posted on 30 Nov 2010 00:09 by wonam in stories

คุณจำครั้งแรกที่เห็นทะเลได้ไหม มันกี่ปีมาแล้วนะ ตอนนั้นคุณคงเป็นเด็ก ทั้งความจำและความสามารถในการอธิบายความรู้สึกคงยังไม่พัฒนาเท่าตอนนี้

แล้วคุณจำครั้งสุดท้ายที่คุณฟังเพลงจากเทปคาสเซ็ตต์ได้หรือเปล่า มันกี่ปีมาแล้วนะ ตอนนั้นคุณคงไม่ทราบว่านั่นจะเป็นครั้งสุดท้าย คุณคงไม่ได้ใส่ใจเท่าใดนัก

คุณจำเพลงที่คุณเคยชอบและร้อง ทุกวันเมื่อสักสามปีก่อนได้หรือเปล่า คุณอาจจะยังพอร้องได้ แต่คงจำดนตรีได้ไม่แม่นยำทุกตัวโน้ตเหมือนเมื่อก่อน

ภาพของคุณที่เคยชัดในใจของผมล่ะ คุณคิดว่ามันยังชัดอยู่เช่นเดิมหรือเปล่า ภาพในวันนั้นเมื่อครั้งเรายังเยาว์ แม้ภาพถ่ายที่เก็บไว้ในสมุดจะจางซีดลง ภาพคุณในวันนั้นในใจของผมก็ยังคงเป็นเหมือนเช่นเคย  แต่ผมไม่รู้หรอกว่ามันยังเหมือนเดิมเหมือนเมื่อก่อนหรือเปล่า  เสียงของคุณที่ผมเคยได้ยิน ตอนนี้มันไม่เหมือนเดิมแล้ว แต่เสียงในวันนั้นผมยังจำได้ แต่ก็เช่นเดียวกัน ผมก็ไม่ทราบและไม่สามารถยืนยันได้ว่าสิ่งที่ผมจำได้ในวันนี้จะไม่เปลี่ยนไป จากเสียงที่ผมเคยได้ยิน  รอยยิ้มที่ผมจำได้ มันเป็นแค่รอยยิ้มที่ผมจินตนาการเอาเอง หรือว่ามันเป็นรอยยิ้มของคุณจริง ๆ กันแน่

เป็นสิ่งที่น่าแปลก ถ้าเราพยายามเพ่งมอง ภาพในมโนทัศน์นั้นชัดและละเอียดเกินกว่าของจริง เราจะรู้ได้อย่างไรว่าเรากำลังนึกถึงคนที่อยู่ตรงหน้านี้จริง ๆ หรือไม่?

ช่วยจับมือผมหน่อย ให้ผมรู้ว่าทั้งหมดนี้ผมไม่ได้คิดเอาเอง...

เคยคิดจะเขียนเรื่องทำนองนี้เหมือนกัน ประสบการณ์ชีวิตสอนให้เข้าใจแล้วว่าภาพในความทรงจำกับภาพความจริงที่พบเจอในวันนี้มันเป็นคนละมิติกัน ถึงแม้จะเจอคนๆ เดียวกันกับคนที่เคยพบในอดีต ไม่ว่าจะคิดถึงมากมายแค่ไหนแต่ตอนพบก็รู้ได้ด้วยตัวเองว่ามันไม่ใช่คนเดียวกัน (ยิ่งเขียนยิ่งงง ทำตัวเป็นคนอ่านดีกว่า ท่าทางไม่มีพรสรรค์การเขียนแนว abstract เท่าไหร่)

#2 By rainam on 2011-01-03 22:31

เป็นการเปรียบเทียบมโนภาพ ณ เวลาที่ต่างกัน มันจะเหมือนเดิมหรือไม่เหมือนเดิมนั้นไม่สำคัญ สำคัญที่ใจของเราจากวันนั้นจนถึงวันนี้เปลี่ยนไปหรือเปล่า การเปลี่ยนแปลงไปนั้นเกิดขึ้นเนื่องจากอะไร สมควรเปลี่ยนไปหรือไม่ แต่ไม่ว่าจะเป็นเรื่องใด ความพันธ์กับใครก็ย่อมเปลี่ยนแปลงได้ ธรรมชาติของชีวิตนั้นหมายถึงความเปลี่ยนแปลง ไม่คงอยู่ได้ เราบังคับบัญชามันให้เป็นไปตามใจเราก็ไม่ได้ เพราะฉะนั้นเราจึงรู้สึกผิดหวัง ไม่แน่ใจ ไม่มั่นใจ มีความทุกข์ ฉะนั้นจงหันมาดูใจของเรา สังเกตระลึกรู้อารมณ์ ความรู้สึกนึกคิดของเรา แล้ววางไปเสียบ้าง เพราะเรามีชีวิตอยู่แค่ชั่วลมหายใจเดียว ณ ปัจจุบันเท่านั้น

#1 By bangsai on 2010-12-14 16:48