เศษเสี้ยวที่ 4

posted on 31 Oct 2010 10:26 by wonam in stories
ฉันนั่งอยู่ตรงนี้มาเป็นเวลานาน จากฟ้ามืดจนมาถึงตอนที่แสงแดดของวันใหม่สาดเข้ามาจากหน้าต่างด้านหลัง แม้ร่างกายไม่ได้ขยับไปไหนมากจนเริ่มเมื่อย ความคิดกลับวิ่งพุ่งพล่าน  การนอนหลับนั้นพักไว้ได้ แต่การหยุดคิดนั้นทำไม่ได้จริง ๆ  ฉันคิดไปถึงเรื่องราวต่าง ๆ

- ฉันกับเธอ
- ฉันกับเขา
- เธอกับเขา
- เรา
- คนอื่น ๆ
- ฉันกับเธอและคนอื่น ๆ
- ฉันกับคนอื่น ๆ
- เธอกับคนอื่น ๆ
- เขากับฉันและคนอื่น ๆ
- เรากับเขา
- เรากับเขาและคนอื่น ๆ
- สิ่งนั้น
- ฉันกับสิ่งนั้น
- เธอกับสิ่งนั้น
- ฉันกับเธอและสิ่งนั้น
- ฉันกับเขาและสิ่งนั้น
- ฉันและเธอกับสิ่งนั้น และคนอื่น ๆ รวมทั้งเขาด้วย

ฉันไม่ได้นับหรือจดบันทึกว่าฉันคิดจนครบรอบด้าน หรือคิดไปในแต่ละด้านซ้ำไปมา วนไปกลับไปมากี่รอบ  ฉันแค่อยากจะลืม ๆ มันไป  แต่แม้ว่าจะลืมได้ ในความเป็นจริงแล้วสิ่งที่เกิดขึ้นมาแล้วก็ได้เกิดขึ้นมาแล้ว ยกเว้นว่าทุกคนที่เกี่ยวข้อได้ลืมมันไปได้ทั้งหมด  ซึ่งก็น่าจะทำได้ยากทีเดียว  ที่ง่ายกว่านั้นคือการทำให้หลาย ๆ คนมีความทรงจำที่ขัดแย้งกัน จนไม่สามารถปะติดปะต่อเรื่องราวเป็นเรื่องเดียวกันได้ 

สิ่งนั้นที่เกิดขึ้นเพียงหนึ่ง ก็จะกระจายเป็นสอง สาม และสี่ และเมื่อสิ่งนั้นมีได้มากกว่าหนึ่ง คุณค่าของความคงอยู่ของสิ่งนั้นก็จะสูญสลายไป

แสงแดดที่ส่องมาด้านหลังเริ่มเปลี่ยนมุม  ฉันเริ่มรู้สึกร้อนจากเปลวแดดแล้วฉันก็ลุกขึ้นเดินไปทำสิ่งที่ฉันตัดสินใจไปเมื่อสักครู่
ขอบคุณรูปแสงแดดสาดเข้าห้องน้ำของวีร์ http://www.flickr.com/photos/vscript/5128227422/

#1 By wonam on 2010-10-31 10:28