ท้องฟ้าไม่มีความหมาย ถ้าไม่มีใครแหงนมองฟ้าของคนอื่น

วันนี้ฟ้าดูหม่นไม่เหมือนทุกวันที่ผ่านมา อย่างไรก็ตามเธอลุกจากที่นอนแล้วเริ่มต้นเขียนงานชิ้นใหม่ลงในคอมพิวเตอร์:

ในดินแดนที่ผู้คนสามารถบินได้เพียงแค่ใจนึก พลเมืองคนหนึ่งตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าที่หลังของเธอมีปีก ตอนแรกเธอตกใจ จากนั้นเธอกังวลและสงสัย สุดท้ายเธอคิดเพียงอย่างเดียวว่าวันนี้จะไปทำงานได้อย่างไร  ปีกขนาดใหญ่นั้นเมื่อกางออกแล้วกว้างกว่าสุดปลายมือของเธอจะเอื้อมถึง ต่อให้ใส่เสื้อผ้าอย่างไรก็คงจะปิดซ่อนเอาไว้ไม่ได้

เธอโทรหาที่ทำงานเพื่อขอลาหยุดหนึ่งสัปดาห์

ปาฏิหารย์เกิดขึ้นกับเธอแน่ ๆ แต่ที่เธอไม่เข้าใจก็คือว่าทำไมมันออกมารูปแบบนี้? เธอขังตัวเองอยู่ในห้องเป็นเวลาสองวันเพราะไม่กล้าออกไปไหน

วันที่สามบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปหมดลง เธอคิดว่าจะรออย่างไรปีกสองข้างนี้คงจะไม่มีวันหายไปแน่ ๆ "ทนกับความอายดีกว่าตายเพราะหิว" เธอคิดเช่นนั้นและเปิดหน้าต่างห้องแล้วบินออกไปเพื่อหาเสบียงไปเก็บไว้ที่ห้องพัก  เธอพยายามบินให้เร็วที่สุด บินให้สูงกว่าคนอื่น เพื่อต้องการซ่อนปีกด้านหลัง  เธอบินไปซื้อของที่ร้านสะดวกซื้อลอยฟ้า เธอจ่ายเงินก่อนที่พนักงานจะได้ทันทักเรื่องปีกหรือกล่าวสวัสดี หรือว่าเสนอขายของอย่างอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับอาหารสำเร็จที่เธอซื้อไปจากในร้าน

ไม่นานเธอเริ่มวางแผนว่าถ้าต้องทำงานจากที่ห้องพักจะทำอย่างไร  แล้วพาลคิดต่อไปว่าถ้าไม่ได้ออกไปข้างนอกบ่อย ๆ อย่างที่เคยชีวิตจะเป็นอย่างไร  ถ้าเธอนั่งในห้องแล้วทำงานเขียนไปเรื่อย ๆ โดยไม่ออกไปพบปะผู้คน เธอจะสร้างโลกบนตัวหนังสือที่เป็นตัวแทนโลกของความเป็นจริงได้หรือไม่  เธอจะเขียนถึงสังคมโดยที่ตัวเธอเองไม่มีสังคมได้หรือ?  คำถามเหล่านี้สุดท้ายแล้วก็ไร้ความหมาย เพราะว่าเธอรู้แก่ใจดีว่าคำตอบคือ "ทำได้" คำถามที่ดูจะเหมาะสมกว่าน่าจะเป็นว่าทำได้ดีแค่ใดต่างหาก

เมื่ออยู่กับปีกได้สักพัก เธอเริ่มค้นพบว่าปีกที่ติดกับหลังเธอนั้นเอาไว้ใช้ช่วยในการบินได้ ที่น่าสนใจก็คือปีกทำให้เธอบินได้สูงกว่าคนอื่น ๆ

ก่อนที่จะมีปีก เธอไม่เคยเอะใจว่าพลเมืองจะบินได้สูงแค่ใด เพราะว่าทุก ๆ คนก็บินอยู่ในระดับที่ใกล้ ๆ กัน ยิ่งไปว่านั้นดูเหมือนว่าไม่มีความจำเป็นใด ๆ ที่จะต้องบินให้สูง  กล่าวอย่างตรงไปตรงมาก็คือความคิดเกี่ยวกับการบินสูงหรือการบินต่ำไม่เคยปรากฏในสมองของเธอมาก่อนเลย

จนกระทั่งเธอทดลองใช้ปีกของเธอในการบิน

ของที่ดูไร้ประโยชน์ ทำให้เธอรู้จักคำว่าบินในมุมมองที่แตกต่างออกไป มองเห็นโลกที่เปลี่ยนไป ในมุมที่ไม่ซ้ำกับคนอื่น ๆ

ด้วยปีกที่ได้รับ เธอบินขึ้นสูงไปเรื่อย ๆ แม้จะเลยระดับที่ไม่เห็นใครอีกมาเป็นเวลานาน เธอก็ยังใช้ปีกสองข้างพาตนเองขึ้นไปเรื่อย

ข้างบนแสงแดดร้อนแรงจนเธอกลัวว่าปีกของเธอจะละลาย แต่ความกลัวก็ไม่อาจหยุดเธอจากความอยากรู้ได้

อากาศบางลงเรื่อย ๆ  ฟ้าใสไร้ตำหนิราวกับอยู่ในขวดสี เมฆสีขาวด้านล่างสะท้อนแสงจนแสบตา  ภาพนี้น้อยคนคงจะเคยได้เห็น

เธอยังคงบินขึ้นไปอย่างไม่ยอมหยุดยั้ง  เธอหวังลึก ๆ ว่าคงไม่ใช่เธอคนเดียวที่มีปีก และด้านบนนั้นเธอจะได้พบพลเมืองที่มีปีกเช่นเดียวกับเธอ

แต่มันคงไม่เกิดขึ้น  เพราะก่อนที่เธอจะรู้ตัว เธอก็พุ่งชนเข้ากับกระจกที่มองไม่เห็นอย่างแรง เธอพุ่งทะลุกระจกออกไป เศษกระจกบาดเธอเป็นแผลยาวหลายที่ แต่สิ่งที่น่าตื่นตระหนกไม่ใช่กระจก แต่เป็นความมืดมิดจากทุกทิศทุกทางที่ล้อมรอบตัวเธอ เมื่อมองกลับไปด้านล่างเพื่อหาช่องทางหนีออกจากที่ตรงนี้ เธอเห็นแค่จุดสว่างสีฟ้าที่กำลังค่อย ๆ หดตัวลงเท่านั้น